Bayramlar gelip geçiyor, yeni yıllara giriyoruz,düğünler,doğumlar oluyor ama bir şey yok artik dünyamızda;Tebrik Kartları!..
Hani o özene, özene seçtiğimiz, sevdiklerimizin mizacına uygun olsun diye titizlikle aradığımız kalpli, çiçekli, kınalı koç resimli tebrik kartları. Onlar da yitirdiğimiz güzellikler arasına karıştı. Çin mali, tuşlu oyuncaklara feda ettik kart ve mektup yazma kültürümüzü.
Ve simdi bunun acısını duymuyor, eksikliğini dahi hissetmiyorsak bu da ayrı bir dert, başka bir sancı olmalı.
İlkokuldayken pul toplayan arkadaşlarımız verdi. Simdi ise çocuklar pulun ne olduğunu bilmiyorlar bile. Zarfsız, pulsuz bir nesildir yetişen.
Elimize kalemi yeniden almalı, yeniden mektuplar, kartlar yazıp göndermeliyiz. Yüreklere mürekkep damlaları ile girilir, yarınlara böyle kayıt düşülür. İlçemize tebrik kartları gelmeli, Yılmaz ve Saadet Kitabetlerinde yeniden Banaz Kartpostalları bulunmalı. Hiç bir değerimizden böyle kolayca vazgeçmemeliyiz.
Zira biz bu değerleri gelecek nesillere vermek üzere atalarımızdan emanet aldık.